Op zoek naar dieren langs de Kinabatangan Rivier

Op zoek naar dieren langs de Kinabatangan rivier

Ik zit achterop een pick-up truck. De wind zorgt voor wat verkoeling, de temperatuur is hoog. Een groen en heuvelachtig Sabah komt voorbij. Overal waar ik kijk zie ik palmbomen. Helaas is er nog weinig jungle over. Gelukkig verandert dat als we dichter in de buurt van de Kinabatangan Rivier komen. De palmbomen maken plaats voor jungle, echte jungle.

Op zoek naar dieren langs de Kinabatangan Rivier
De Kinabatangan Rivier

Eenmaal bij de rivier aangekomen, stappen we over op een boot. Gekleed in oranje reddingsvesten, voelt het nog warmer aan. We zijn blij als de boot gaat varen. De jungle hier is nog niet erg dichtbegroeid, ook zijn de bomen niet heel hoog. Onze ogen dwalen door het groen op zoek naar dieren.  Al snel spotten we de eerste: neusapen. Wat een bijzondere dieren zijn het. Het is meteen duidelijk warm deze apen neusapen genoemd worden, die is bijzonder en groot. Een monitor lizzard ligt ergens op een tak in de zon, makaken scharrelen in de bomen en we zien veel vogels. Dat belooft wat voor de komende dagen. We zijn naar deze plek gekomen om in de jungle op zoek te gaan naar dieren. De jungle heb ik altijd al bijzonder gevonden. Het heeft iets mysterieus, het is zo anders dan een bos bij ons in Nederland. De planten, de bomen en de dieren, het is een plek die ontzag op roept. Het is een groto verschil met het veilige bos wat we gewend zijn.  

Na een uurtje varen zijn we bij ons kamp. Door de regen van de afgelopen dag zijn de paden veranderd in modder. Het is een uitdaging om hier doorheen te komen. Mijn schoenen zuigen zich vast in de modder en ik raak ze meerdere keren kwijt. Hopelijk is er ook een douche in de jungle, mijn voeten zien zwart van de modder. Hoog boven ons in de bomen zien we een orang oetan, vlakbij ons kamp.

In het kamp krijgen we een houten huisje toegewezen waar we de komende dagen slapen. Gelukkig zijn alle huisjes verbonden met een houten weg, zodat we niet door de modder hoeven te ploeteren. De huisjes zijn aap-veilig gemaakt met gaas voor de ramen en deur. In het huisje liggen drie matrassen met klamboes erover. Meer is er niet, maar meer hebben we ook niet nodig. De komende dagen gaan we op pad door de jungle op zoek naar dieren.

Onder het genot van een kopje thee kunnen we even bijkomen in een grote algemene hut die aan alle kanten open is. Hier maken we kennis met de rest van de mensen in het kamp. De gidsen komen zich voorstellen en we krijgen informatie. Daarna is het tijd voor het diner, we hebben keuzen uit verschillende gerechten, simpel maar overheerlijk. Inmiddels is het al donker geworden dus wordt het tijd om op pad te gaan. We gaan op nachtsafari.

Met veel te grote kaplaarzen baan ik me een weg door de modder terug naar de rivier. Zo moest klein duimpje zich gevoeld hebben, mijn voeten schuiven constant in mijn laarzen. Gelukkig heb ik een zaklamp want het is al aardig donker. Ik stap de boot in en deze keer kunnen we achteraan zitten. Langzaam varen we langs de oever. De gids schijnt met zijn lamp langs de bomen op zoek naar dieren. Boven ons laten de sterren zich zien. De lucht tovert zich om tot een prachtige sterrenhemel. Wauw! Ik geniet met volle teugen van het varen door de nachtelijke jungle, de prachtige sterrenhemel en de dieren de we tegen komen. Neusapen, een uil, krokodillen, makaken, een arend en andere vogels. Met een blij gevoel komen we terug in het kamp en is het tijd om te gaan slapen.

Heel vroeg moeten we weer ons bed uit. Na een kopje thee gaan we op pad voor de ochtendsafari. We trotseren weer de modder naar de rivier. Vanuit de boot speuren we weer de rivier af, maar deze keer zijn er weinig dieren te bekennen. Alleen wat neusapen, makaken en een paar overvliegende toekans en een ijsvogel. Maar het blijft leuk om de jungle vanuit de boot te bekijken. Terug in het kamp laten we het ontbijt ons goed smaken.

Dan is het tijd voor wat actie en met een groepje volgen we de gids de jungle in. Met mijn te grote laarzen banjer ik weer door de modder. Onze gids wijst ons op wat bomen en vertelt er wat over. Al snel zien we een Orang-oetan in de bomen. In de boom ernaast zit een baby Orang-oetan en roept om zijn moeder. Onderaan de boom staan wij nar boven te turen tot moeder eindelijk besluit om toch naar haar jong te gaan. We besluiten om de dieren met rust te laten en gaan verder.  

Op zoek naar dieren langs de Kinabatangan Rivier
Ploeteren door de jungle

Het gaat niet erg snel vanwege de modder. Het tempo gaat nog verder omlaag als we water tegenkomen. Stap voor stap waden we er doorheen. Het water loopt aan alle kanten mijn laarzen in en soppend probeer ik niet over de takken te struikelen, die onder water verborgen liggen. Als we het water uit zijn, gooi ik mijn laarzen leeg en vervolgen we onze weg. Deze keer komen we voornamelijk kleine dieren tegen. We zien hel veel duizendpoten, vlinders en een rups met mooie zwart, wit en rode strepen. Heel bijzonder. Ook vinden we de kleinste kikker van Borneo, hij is niet groter dan je nagel. Als het zachtjes begint te regenen gaan we terug richting ons kamp. Na 2 uur is het ook wel even genoeg geweest.

We storten ons op een welverdiende lunch, maar die wordt verstoord als we een bezoeker krijgen. Een monitor lizzard schiet door het kamp heen. Het is het kleine broertje van de komodovaraan. Een welkome bezoeker, die zien we niet elke dag. Voor even vergeten we lunch en bewonderen deze bijzondere bezoeker. Pas al hij uit het zicht is, denken we weer aan onze lunch.

Met een boek ga ik op de veranda van ons huisje zitten. Veel van lezen komt het niet. Ik luister naar de geluiden van de jungle, vogels laten zich horen, insecten laten weten dat ze er zijn. Soms horen we een harde tik als een van de apen weer wat heeft laten vallen en het op een van de hutten terecht komt. Vlinders fladderen voorbij en ik kijk naar de jungle. Ik geniet van deze plek. We zijn ver van de bewoonde wereld, ergens in de jungle. Heerlijk.

Aan het eind van de middag is het weer tijd voor een bootsafari. Deze keer werden we getrakteerd op een fantastische zonsondergang. De lucht kleurt geel, oranje en rood. Het water weerspiegelt alles en geeft het zo een extra dimensie. Wat een traktatie! Hier vaar ik dan, door de jungle, omgeven door intense kleuren en langzaam om mij heen wordt het donker. Wauw!

Op zoek naar dieren langs de Kinabatangan Rivier
Mooie zonsondergang op het water

Na het avondeten gaan we op pad voor een avondwandeling. Gewapend met zaklampen volgen we onze gids de jungle in. Het is een hele ervaring om zo in de jungle door de jungle te lopen. Veel van de omgeving zien we niet, ik vind het knap dat de gids toch van alles weet te vinden. Het zijn vooral spinnen, vogels en kikkers. Ik heb al snel door hoe ik spinnen kan spotten. Door met een zaklantaarn ter hoogte van mijn ogen de jungle in te schijnen, glinsteren hier en daar kleine oogjes: spinnen. Heel fijn om ze zo te kunnen ontwijken, ze blijken graag op de stam van een boom te zitten.

Ook komen we een aantal vogels tegen die op verschillende takken zitten. We kunnen heel dichtbij komen, stokstijf blijven ze zitten, als bevroren. Het is heel bizar. Voor ons zit een hele mooie ijsvogel op een tak en niets aan de vogel beweegt. Als we verder lopen, komen we nog een aantal kikkers tegen en een hele giftige duizendpoot. Op een boom zit een grote duizendpoot van wel 20 cm lang met flinke stekels. Daar lopen we met een grote boog omheen.

Even verderop spot onze gids een paar harige poten hoog in de boom, het blijkt een tarantula te zijn. Van mij mag hij daar hoog blijven zitten. Als we na dit nachtelijke avontuur weer terug zijn in het kamp, gaan we met zijn allen nog even bij elkaar zitten. Samen met de gids maken we een lijst van alle dieren die we gezien hebben tijdens onze avondwandeling.  Het is een indrukwekkende lijst van 23 verschillende diersoorten, waarvan we de meeste thuis niet zullen tegenkomen. Tevreden duiken we ons bed in.

Ook nu zijn we weer vroeg wakker. Samen met onze huisgenoten Angela, Peter en Des besluiten we om zelf een wandeling te gaan maken door het bos. We lopen richting de twee meren in de hoop er otters te kunnen zien. Helaas voor ons zijn er geen otters, wel een hoop modder. Tussen de meren loopt een riviertje. Ik doe een poging om naar de overkant te komen, maar na 2 stappen zak ik tot mijn bovenbenen in het water. Met de hulp van Angela kom ik weer op het droge. Het is stil hier aan de rand van het meer en we lopen een stukje verder naar het tweede meer. Witte vogels vliegen over het water. We zien niet veel andere dieren maar wel verschillende schimmels en paddenstoelen. Des is ook een fotograaf en met zijn allen fotograferen we erop los, op zoek naar het perfecte plaatje.

Aan alles komt een einde, zo ook aan ons verblijf hier aan de Kinabatangan rivier. Na het ontbijt gaan we terug naar de boten. Ik heb genoten van de jungle, de sterrenhemel en ook door de modder ploeteren heeft zijn charmes. Het bijzonderste is toch wel de avondwandeling. Op zoek naar spinnen, waar ik toch eigenlijk een beetje van huiver, vogels en andere dieren. Door het donker lopen in de jungle met al die geluiden om je heen, ga ik niet snel vergeten. Ik laat de jungle langs me heen gaan op weg naar de bewoonde wereld. Op een droog stukje liggen vier grote krokodillen in het zonnetje. Ik geniet nog even van dit alles voor we weer terug zijn in de bewoonde wereld.

Kinabatangan, Maleisië
Februari 2007

Related posts