Een kleurrijke markt in Chicicastenango

Een kleurrijke markt in Chicicastenango

Rond 8 uur worden we opgehaald door een minibusje. In een rap tempo rijden we door Panajachel om nog een paar mensen op te halen. Als we eenmaal Panajachel achter ons laten, zien we naast ons door de struiken Lago de Atitlan liggen. Gelukkig stopt de chauffeur even op een uitkijkpunt. Nu hebben we beter zicht over het meer, maar helaas is het een beetje heiig. We kunnen nog net de vulkaantoppen aan de andere kant van het meer zien. Daarna rijden we richting Chichicastenango. Elke donderdag en zondag komen hier mensen uit de omgeving naar toe om hun spullen te verkopen en vandaag (zondag), is de markt extra groot.

Een kleurrijke markt in Chicicastenango
Op de markt

We rijden over de steeds steiler wordende wegen door het berglandschap van Guatemala. Ook zijn ze hier fan van drempels op de weg. Ontelbare keren moeten we afremmen en om over de drempel te kunnen rijden. Na 1,5 uur rijden we dan eindelijk Chichicastenango in. Vanuit de auto kunnen we al een glimp opvangen van de markt. Mensen lopen rond in hun kleurrijke kleding en ik spot verschillende vrouwen die een krat met kippen of luid krijsende biggen vervoeren. Het duurt niet lang voor we bij een benzinestation worden afgezet en de markt kunnen gaan verkennen.

Een kleurrijke markt in Chicicastenango
Een drukte van belang

We duiken meteen de wirwar van straatjes in en proberen onze weg te vinden in dit doolhof van stalletjes. Het is een drukte van belang, gelukkig wordt het op bepaalde plekken wat rustiger. Ik kijk mijn ogen uit, er is zo veel te zien. Het is altijd weer fascinerend wat er allemaal op een lokale markt verkocht wordt. En deze markt is behoorlijk groot: doeken, kleden, tassen, souvenirs, kleding, schoenen, groente, fruit … er is voor elk wat wils. Het is een kleurrijk geheel. De meeste mensen op de markt zijn mensen uit de omgeving. De vrouwen dragen doeken met een baby of hun koopwaar op de rug. Met onze korte broek vallen we behoorlijk uit de toon. Kleurrijke kleding met mooie patronen is de standaard hier. En ook met mijn blonde haar val ik op tussen alle ravenzwarte kapsels.

Een kleurrijke markt in Chicicastenango
Mooie, kleurrijke kleding

De markt ligt tussen twee kerken. Voor de grotere kerk zitten mensen op de trappen. Wierook kringelt omhoog en er staan bloemen en andere offers. Dit is de 400-jaar oude Iglesia de Santo Tomás.  De trap die naar de kerk leidt heeft in totaal 18 treden, elke trede representeert een maand van de Maya-kalender.

Een kleurrijke markt in Chicicastenango
De Iglesia de Santo Tomás

In het midden van de markt staan de stalletjes met eten. Het staat er blauw van de rook door de doeken die er over zijn gespannen. Vrouwen zijn druk bezig met het maken van tortilla’s waardoor je continue klets klets hoort. Overal om ons heen wordt van alles gekookt, gebakken of gefrituurd. De in stukken gehakte kip, compleet met poten, ingewanden en koppen, ziet er niet bepaald smakelijk uit. Het is oppassen geblazen voor vrouwen met grote emmers vies water waar het water overheen klotst, ze stoppen voor niemand dus als je niet uitkijkt, heb je zo een vieze broek. 

Regelmatig komt er een mand met kippen voorbij, die iemand op zijn hoofd vervoert. Het is erg grappig om de koppen tussen het net door te zien steken. Ook lopen er vrouwen rond met verschillende koopwaar in hun armen. Soms duurt het even voor ik ze van me afgeschud heb, ze zijn erg volhardend. We hebben dan ook een paar dingen van hun gekocht, hoe langer ze met je meelopen, hoe lager de prijs wordt.

Een kleurrijke markt in Chicicastenango
Een mand vol met kippen

Na een paar uurtjes rondlopen duiken we een restaurant in om wat te drinken. Hier is een oase van rust en kunnen we even bijkomen van de drukte van de markt voor we op jacht gaan naar souvenirs. Ik heb mijn oog laten vallen op een erg kleurrijk kleed. Het duurt even voor ik er een op de kop kan tikken. De mensen hier kunnen stevig onderhandelen. Als je dan eindelijk een prijs hebt afgesproken, komt de volgende hindernis: het wisselgeld. Bijna niemand heeft wisselgeld of wil het grote geld omwisselen. Als blijkt dat de koop dan niet doorgaat, komt er zo nu en dan toch nog ergens wisselgeld uit een portemonnee. Of we beginnen bij de volgende kraam weer van voren af aan. Het is een leuke maar ook erg vermoeiende bezigheid.

Langzaamaan begeven we ons weer richting het benzinestation. Na ruim 4 uur zijn we uitgeshopt. Nu is het wachten bij op het busje wat ons terug brengt naar Panachajel. Ook hier weten de verkopers ons te vinden. Een vrouw wil blijkbaar erg graag wat verkopen want de prijs wordt lager en lager. Dus kan Eamon het niet nalaten om nog een deken te kopen. En zoals we gewend zijn, moet er ook weer ergens wisselgeld vandaan gehaald worden. Even later komt het busje voorrijden en kunnen we de verkopers en onderhandelingschaos achter ons laten. Met volle tassen en moeie voeten rijden we in een rustig tempo terug naar Panachajel.

Chichicastenango, Guatemala
November 2007

Related posts