Drijvend in de Rijn door Bazel

Drijvend in de Rijn door Bazel

Het moment dat we het hotel uitstappen, komt de hitte als een muur op me af; het is ruim 35 graden. Vanaf ons hotel is het een kwartiertje lopen naar het centrum van Bazel. Opvallend is de rust op straat. Er rijden nauwelijks auto’s en ook komen we weinig voetgangers tegen. De stad lijkt bijna verlaten. Het is erg warm in de zon dus blijven we zo veel mogelijk in de schaduw. Als we een paar mensen tegenkomen, merk ik ietwat verbaasd op dat ze op blote voeten en zwemkleding aan hebben. Vreemd …

Drijvend in de Rijn door Bazel
Het munster van Bazel

Bij een pinautomaat lassen we een kleine stop in om wat Zwitserse Franken te pinnen. We passeren een plein met bijna lege tram- en bushaltes voor we een – alweer – rustige straat induiken. Hoewel we nu in het centrum lopen, is er nog steeds geen kip te bekennen. Als we vlak bij het Kunstmuseum komen, hoor ik ineens luid pratende mensen, het lijkt wel of er een feestje aan de gang is. Voor het Kunstmuseum staat een groepje mensen in de fontein. Een tikkeltje jaloers lopen we langs de mensen in het koele water. Met deze warmte ziet het water van de fontein er erg verleidelijk uit.

Het is wel een beetje vreemd om door de bijna verlaten straten van het centrum rond te lopen, maar eigenlijk ook wel lekker. Als eerste komen we uit bij een mooie kerk: het munster van Bazel. Deze met roden stenen gebouwde kerk stamt al uit de 11e eeuw. Het is een bijzonder sfeervol complex waar we door heen dwalen. De kerk zelf is helaas gesloten. De gebouwen en de hallen lijken wel een beetje op Hogwarts. We verlaten het complex aan de andere kant en komen uit op een soort pleintje met een uitkijkpunt; de Pfalz. Beneden ons stroomt de Rijn en we zien allemaal mensen in het water voorbijdrijven. Het is een grappig gezicht, dat zie je niet elke dag. Wouter roept meteen dat hij dat ook wel wil doen. De temperatuur is er zeker naar, maar we hebben geen zin om heen en weer te lopen naar het hotel om de zwemspullen te halen.

Drijvend in de Rijn door Bazel
De Rijn vanaf het uitkijkpunt

Dan komen we uit op een groot plein: de Münsterplatz. Het is een groot plein waar op deel van het plein bomen schaduw en verkoeling bieden. Ook hier zie ik een fontein waar mensen in staan. Het ziet eruit alsof het de normaalste zaak van de wereld is. Dan dringt het tot me door dat het morgen een feestdag in Zwitserland is, 1 augustus wordt het begin van Zwitserland gevierd. Blijkbaar wordt dit de avond ervoor ook al gevierd en dat verklaart de verlaten stad. Ook de winkels zijn gesloten, vanaf 18.00 is alles dicht. Rondom de Rijn zijn er veel meer mensen op de been en ook de terrasjes en restaurants zijn gevuld. We lopen de oude Mittlere Rheinbrücke over naar het andere deel van Bazel: Altstadt Kleinbasel. Op de brug kijken we even naar de Rijn en de mensen die erin voorbijdrijven. Het ziet er toch wel geweldig uit om te doen.

Drijvend in de Rijn door Bazel
Schaduw op Münsterplatz

Bij een McDonald’s stoppen we om wat te eten. De prijzen zijn hoger dan in Nederland dus het is even slikken als we dingen bestellen. Na het eten lopen we langzaam terug naar het hotel. Vanochtend zijn we in alle vroegte uit Den Haag vertrokken en na een lange rit van negen uur zijn we niet helemaal fris en fruitig meer. Als Eamon eindelijk een supermarkt ziet de geopend is, moet er natuurlijk een biertje gehaald worden. Wouter zoekt meteen een ijsje uit. We zijn vlak bij het munster van Bazel en het uitkijkpunt, dus gewapend met bier en ijs lopen we nog even terug. Zittend op de stenen rand kijken we uit over de Rijn en een leuk stuk van Bazel. De oever staat vol met oude, mooie huizen.

Drijvend in de Rijn door Bazel
Dwalen door Bazel

Als alles op is, lopen we via een groot plein met een groot, rood en eigenlijk kitscherig gebouw, het stadhuis, terug naar het hotel. Het is een hele wandeling terug naar het hotel. De warmte en onze vermoeide voeten maken het pittig. Het is een verademing om het hotel in te lopen, de koelte is heel fijn. Na een douche duiken we ons bed in. Rond een uurtje of half negen gaan we naar het ontbijt. Eerst moeten we onze handen wassen voor we naar onze tafel worden gebracht. Dan kunnen we langs het buffet. Gelukkig is het niet heel druk bij het ontbijt, het is een prima ontbijt en Wouter heeft een feestmaal met worstjes.

Drijvend in de Rijn door Bazel
Barfüsserplatz met uitzicht op het Lohnhof

Na het ontbijt halen we de spullen uit de kamer en brengen alles naar de auto. Dan lopen we nog een rondje door Bazel. Ook nu is het weer een warme dag, maar gelukkig is het net een tikkeltje koeler dan gisteren. Deze keer nemen we een andere weg naar het centrum en komen langs een gebouw met LONZA erop. Ik wist niet dat dat in Bazel zat. Ook vandaag is het rustig in het centrum. We komen uit op Barfüsserplatz met de enige supermarkt van Bazel die open is. Eamon haalt weer een biertje en Wouter een ijsje. Een goed begin van de dag.

Voor ons zien we een soort kasteel op een heuvel, dus duiken we het smalle, steile straatje in. We komen uit bij Lohnhof wat veel weg heeft van een kasteel. Dan lopen we verder door de leuke staatjes van Bazel. Hier zijn al wat meer toeristen. We nemen een kijkje bij de oude stadspoort Spalentor, het is een mooie en vooral grote toren die ooit deel uitmaakte van de stadsmuur.  Vanaf hier lopen we dwalend door de straten terug naar het plein met het stadhuis. De Marktplatz is bijna verlaten. Het heeft wel wat om door een zo goed als verlaten staat te lopen. De rust die er heerst is heerlijk. Ik bekijk het excentrieke, rode gebouw van een afstandje. De muren zijn beschilderd met tekeningen en de kozijnen zijn opvallend fel geschilderd. Het is niet mijn smaak, maar het is wel een vrolijk en kleurrijk geheel.

Aan de zijkant van het stadhuis vinden we een steile trap naar boven. We vinden een bankje op de Martinskirchplatz en ploffen neer. Tijd voor een pauze, de voeten zijn moe. We kijken uit op een prachtig gebouw van crème en rood met een fontein ervoor, het is de Sevogel Brunnen en het gebouw blijkt het Staatsarchiv Basel-Stadt te zijn. We lopen verder door het museumkwartier naar het munster van Bazel. Vanaf het uitkijkpunt kijken we weer naar de Rijn, er drijven nog steeds mensen voorbij. Wouter wil heel graag ook in de Rijn zwemmen. Als ik naar het water kijk en de mensen die voorbijkomen, ziet het er ook wel erg aanlokkelijk uit en bovenal erg leuk. Dus lopen we terug naar de auto om onze zwemspullen aan te doen. Wouter is helemaal in de wolken met het vooruitzicht dat hij ook in de Rijn gaat zwemmen. Hij heeft energie voor tien.

Drijvend in de Rijn door Bazel
Marktplatz met het kitscherige stadhuis

We laten alle waardevolle spullen in de auto. Eamon neemt alleen zijn telefoon mee. We kijken of we op weg naar de Rijn een waterdichte tas kunnen scoren, hier hebben we al veel mensen mee zien rondlopen. Anders wordt het om beurten zwemmen. Als we dichterbij de Rijn komen volgen we de mensen met waterdichte tassen in de hoop dat we zo bij het startpunt komen. Het is nog een stuk langs de Rijn lopen en onze voeten zijn al best moe. Na voor ons gevoel vele kilometers zijn we eindelijk bij het startpunt, maar zonder tas dus wordt het om beurten zwemmen. Wouter en ik trekken onze kleren uit en poseren nog even voor de foto voor we het water in lopen. Het is fris maar gelukkig niet te koud.

We duiken het water in en zwemmen een beetje meer naar het midden van de Rijn. Hier stroomt de Rijn best snel en hoeven we niet zo veel moeite te doen om te zwemmen. Zo laten we ons door de stroom meevoeren. Het is heel erg leuk om de oevers voorbij te zien komen. We zwemmen gewoon in een rivier dwars door een stad. Het is een hele belevenis.

Af en toe zwaaien we even naar Eamon die ons op de oever volgt. Het pad loopt nog boven langs de Rijn, maar even later kan Eamon echt langs het water lopen over een kiezelstrand. Hier proberen Wouter en ik naar de oever te komen zodat ik met Eamon kan wisselen. Het is nog niet zo makkelijk vanwege de stroming. Het kost ons moeite om bij het strandje te komen. Ik klim eruit en Eamon gaat erin. Nu is het mijn beurt om langs de oever te lopen en de heren voorbij te zien drijven. Dan wisselen we weer en mag ik weer het water in. Het is even glibberen over de stenen om het water in te komen, voor we ons weer door de stroming mee kunnen laten voeren. Het is bijzonder om onder een brug door te gaan. En vooral om de stad vanuit een ander perspectief te zien. We drijven langs het munster van Bazel en de mooie huizen van Bazel. Voor mij toch wel het mooiste stuk van deze stad. Zo bijzonder om dit te doen!

Drijvend in de Rijn door Bazel
Zwemmen in de Rijn

Wouter en ik zwemmen met grote moeite weer naar de oever, waterplanten kriebelen aan onze buik en benen. Zijn we eindelijk bij de trap, blijkt dat Eamon niet meer wil zwemmen. Dus lopen Wouter en ik een stukje terug om via een loopplank het water weer in te springen. We drijven nog een stukje mee, deze keer onder de oude Mittlere Rheinbrücke door.De meeste mensen laten zich nog verder meevoeren met de stroming, maar dit is een mooi punt om eruit te stappen. Hoe verder we met de Rijn meedrijven hoe verder we terug moeten lopen naar het hotel. Het is de beste plek om niet heel Bazel door te hoeven lopen. Nu zijn we bij de brug die niet zo ver van het hotel vandaag ligt. Het vergt nogal wat timing om eruit te klimmen. Het water stroomt behoorlijk snel, waardoor we goed moeten opletten dat we op tijd naar de kant zwemmen, niet overal is er plek om uit het water te klimmen. Druipend klimmen we uit de Rijn en zitten op de stenen trappen vlak bij de brug. We drogen even op in het zonnetje voor we teruglopen naar het hotel.

Wat een geweldige ervaring, het is een unieke manier om een stad te zien. Eentje om nooit te vergeten!

Basel, Zwitserland
Augustus 2020

Related posts