De Swayambhunath Stoepa

Je verjaardag vieren doe je normaal gesproken in een bekende omgeving. Deze keer vieren we Eamon’s verjaardag in de hoofdstad van Nepal: Kathmandu. Een goed begin van de dag is een goed ontbijt en op je verjaardag mag dat best iets extra’s zijn. Bij gebrek aan taart maken we er een bijzonder ontbijt van bij de Weizen Bakery. Heerlijk versgebakken brood in alle soorten en maten, brownies en muffins. Het was op en top genieten. Zeker als je bedenkt dat brood de afgelopen weken schaars is geweest, rijst en dumplings waren de standaard als ontbijt.

Na een overheerlijk verjaardagsontbijt lopen we door de nog rustige straten van Kathmandu. We lopen zo goed als het gaat in een rechte lijn. Volgens Eamon is de Swayambhunath Stoepa niet ver weg. De straten zijn stoffig en bezaaid met afval. Huizen zien er groezelig en vervallen uit. Onderweg komen we weinig toeristen tegen, dus we vragen ons af of we wel de goede richting op gaan. De Nepalezen die we tegenkomen kijken ons nieuwsgierig aan of roepen enthousiast hallo. Halverwege de wandeling moeten we een brug over. Onder ons is een erg vies riviertje met heel veel rotzooi. Vanaf hier kunnen we de Stoepa al op de heuvel voor ons zien liggen. Gelukkig zijn we geod gelopen. Uiteindelijk komen we uit bij een lange trap die naar de Stoepa leidt. De top van de stoepa prijkt boven aan de trap.

De Swayambhunath Stoepa
De trap naar boven

Swayambhunath is een van de heiligste plekken in Kathmandu. Het complex stamt uit de 5e eeuw, maar was lang daarvoor al een heilige plek. Vanaf de heuvel heb je een geweldig uitzicht over de Kathmandu Vallei. Volgens een legende was er ooit op deze plek een groot meer dat de hele Kathmandu Vallei vulde. De lotusbloem die in het meer groeide straalde een helder licht uit en werd door vele aanbeden. Bodhisatva Manjushri stak met zijn zwaard een groot gat in het meer waardoor het water weg liep zodat mensen dichterbij de Lotus konden komen. Wat achter bleef nadat het water was weggelopen was de vallei van Kathmandu en een heuvel met de Swayambhunath Stoepa.

Aan het begin van de trap staan aan weerszijden Boeddhabeelden. Boven ons hoofd wapperen vlaggetjes net zoals we Tibet veel zijn tegengekomen. We lopen tree voor tree naar boven over een trap die steeds steiler wordt. Op de trap staan beelden van Boeddha en andere figuren, allemaal in vrolijke kleuren. Er zitten moeders met kleine kinderen te bedelen, verkopers lopen rond en bieden ons armbanden te koop aan. We slaan vriendelijk af, maar ze blijven lang volhouden. Als we boven zijn, druipen ze af op zoek naar nieuwe toeristen.

Eenmaal boven staan we oog in oog met de grote Stoepa. De onderkant van de stoepa is een grote, witte bol, die symbool staat voor de aarde. Op de witte bol staat een gouden toren met 13 lagen, welke de 13 stappen naar Nirvana symboliseren. De gouden toren staat op een groot, gouden vierkant met aan elke zijde 2 ogen en een soort neus. De neus is eigenlijk de Nepalese 1, ek, en staat voor eenheid. Ook is er een derde oog wat duidt op het allesziende zicht van de Boeddha. Boven de Stoepa wapperen vele kleurrijke gebedsvlaggetjes. Op de grote, witte bol staat een man met emmers vol gele verf. Hij gooit de verf in een vloeiende beweging naar beneden en gele lijnen in de vorm van halve cirkels verschijnen op het witte oppervlak. Deze halve cirkels moeten de dubbele lotus voorstellen.

We lopen een rondje om de grote Stoepa. Er omheen staan verschillende beelden van Boeddha’s en Shakti’s. Verspreid over het complex vinden we 2 Hindoeïstische Tempels en een Tibetaans Klooster. Overal staan rijkversierde altaren en sokkels met beelden, er staan kleine stoepa’s van steen en we komen gebedsmolentjes tegen. In één van de Hindoeïstische Tempels is het een drukte van belang. Mensen zijn bezig met offers en steken kaarsen aan. De beelden zijn hier en daar bedekt met een soort rode poeder en er liggen geeloranje bloemen. Vrouwen lopen rond in kleurrijke sari’s. Het Tibetaanse Klooster is een stuk rustiger en in tegenstelling tot Tibet ruikt het hier niet naar yakboter. Hier en daar liggen honden languit in de schaduw en overal lopen apen rond. Dit complex is het domein van deze heilige apen en wordt ook wel de Monkey tempel genoemd.

We slenteren door het complex en nemen alles in ons op. De kleurrijke gebedsvlaggetjes, de vele Boeddha’s en beelden van Goden, de kleurrijke mensen. En vooral de immens grote Stoepa met zijn ogen die over iedereen uitkijkt. Het is een bijzondere plek.

Kathmandu, Nepal
Oktober 2006

Related posts