In de voetsporen van Indiana Jones

Vroeger als kind heb ik vaak de films van Indiana Jones gekeken. Wat me het meeste is bijgebleven is de scene in de Temple of Doom waar ze een heerlijke maaltijd voorgeschoteld krijgen me tplaatselijke lekkernijen, ogen die in de soep drijven of babyslangen die over de tafel krioelen. Of het begin van Raiders of the Lost Arc waar Indiana Jones in de jungle een gouden beeld vind en op zijn weg boobytraps moet overwinnen. Maar mijn favoriete film is toch echt The Last Crusade. Schatzoeken en raadsels oplossen ten top, heerlijk. Een vleugje geschiedenis, mythes en mysteriën daar houd ik wel van. Echt of niet, dat maakt niet uit. Er zijn genoeg mysterieuze bouwwerken op de wereld om je fantasie te prikkelen. Het moment dat Indiana Jones op zijn paard door de kloof loopt op zoek naar de ingang van de Tempel, de ingang van de legendarische tempel voor hem opdoemd, eeuwenlang verscholen geweest door de bergwanden, dat is nog altijd een kippenvel momentje. Het ontdekken van wonderbaarlijke plekken van vroegere beschavingen, de verwondering over de schoonheid van vroeger handwerk en vakmanschap en dan weten dat daar ergens een schat verborgen ligt.

En dan is het tijd om zelf Petra te bezoeken. Ok, ze hebben alleen de voorkant van de Treasury gebruikt in de film, maar dat mag de pret niet drukken. De weg ernaar toe is ook niet echt een canyon in de vorm van een “Crescent Moon”, maar het is wel een fascinerende en betoverende plek. De toegangsweg naar Petra alleen al, geeft je het gevoel dat je op avontuur bent. El Siq voert je al slingerende door een kloof, soms breed en soms niet meer dan 2 meter breed. Om je heen rijzen de bargwanden omhoog en beschermen je tegen de hitte van de zon.

Net als Indiana Jones kan je de weg afleggen op een paard of zelfs in een rijtuigje, links en rechts worden ze aangeboden.Vol verwachting beginnen we aan de 1,2 km lange weg. Achter elke bocht verwacht je oog in oog te staan met de Khaznah, oftwel de schatkamer. Voor elke bocht klopt je hart net iets sneller van verwachting. Het is een wonderlijke wereld om ons heen, de kloof bestaat uit intens rood gekleurde stenen. Fifty shades of grey is er niets bij, de rotsen variëren van paars, naar diep rood tot intense oranje. De zon zorgt voor een extra dimensie door de kleuren nog warmer te maken.

De kloof word smaller en smaller en plots vangen we een glimps op van het oh zo bekende bouwwerk. Wauw! Als je verder loopt, opent de kloof zich en sta je oog in oog met El Khaznah, uitgehakt in de rode rotsen. Met zijn bijna 40 meter hoog en 28 meter breed kan je niet anders dan onder de indruk zijn. Uitgehakte pilaren en figuren versieren de tempel. Even wanen we ons net als Indiana Jones, ver weg van de wereld op zoek naar fabelachtige tempels en fokelende schatten. Alleen gaan we hier geen schatten vinden. Het contrast is groot als we door de opening naar binnen kijken, vergeleken met de prachtige voorkant is de binnenkant bijna een teleurstelling, het is niet meer dan een donkere ruimte.

Eigenlijk is Al Khaznah geen tempel maar een grafkamer. Volgens legendes was er wel degelijk een schat verborgen. Deze legende verteld over een farao die Moses achtervolgde en ternauwernood ontsnapte aan de gespleten zee. Gehinderd in de achtervolging door zijn schatten, toverde de farao AL Khazah en verstopte zijn rijkdommen in de urn bovenop het bouwwerk. Blijkbaar geloofden sommige bedoeienen dit verhaal, gezien de sporen van kogelgaten op de urn. Vandaar ook de naam schatkamer. En in gedachten ligt hier ergens achter een wirwar van gangen, compleet met boobytraps en een mysterieus voowerp.

Petra, Jordanië
November 2009

Related posts

Leave a Comment